Tweeling scheiden op school?


Vraag van een tweelingmoeder:

‘Wij hebben te maken met een heel star tweelingenbeleid op de school waar onze oudste zoon naartoe gaat. De enige school in ons dorp met 550 leerlingen. We hebben al van alles geprobeerd en zijn nu op het punt aangekomen dat Centrum Jeugd en Gezin in het zorgoverleg onze wens (om onze tweeling samen te plaatsen) kenbaar heeft gemaakt. Nu vraagt de school aan ons om de noodzaak van onze wens om de tweeling bij elkaar te plaatsen kenbaar te maken. We hebben uw artikelen al meegenomen naar het eerste gesprek. School mailde ons vervolgens een andere publicatie over tweelingen van 6-12 jaar. Op die publicatie heeft de school het beleid gevormd. Er zitten op dit moment 4 tweelingparen op school bij de kleuters samen in de klas en er zijn nog 3 tweelingparen de gescheiden zullen worden. Nu is mijn vraag kunt u met ons punten op papier waarin we de noodzaak uitleggen om onze tweeling samen naar school te laten gaan?  Of heeft u een idee wat onze volgende stap kan zijn? 

Jesse en Daan

Jesse en Daan

Mijn antwoord:

Jammer dat school zich inflexibel opstelt wat betreft het plaatsen van tweelingen. Mijn persoonlijke advies bij de keuze ‘samen of apart naar school’ is altijd om elke tweeling apart te bekijken. Ouders kennen zelf hun eigen kinderen het beste, dus ik denk dat hun mening altijd doorslaggevend moet zijn. Maar helaas werkt dit in de praktijk niet altijd zo. Scholen in Nederland zijn vrij om hun eigen tweelingenbeleid te voeren. Ik heb destijds een poging gedaan om dit op landelijk niveau aan de kaak te stellen door contact te zoeken met het ministerie van onderwijs. Maar daar kreeg ik helaas geen gehoor: “Wij hebben in NL ‘vrijheid van onderwijs’ dus ouders kunnen zelf kiezen naar welke school hun kinderen gaan”. Dat dit betekent dat tweelingouders dan soms moeten uitwijken naar een school die verder van huis ligt (of misschien zelfs een minder goede school), maakte volgens de betreffende ambtenaar van het ministerie van onderwijs niet uit. Dat was het einde van die discussie.

Vervolgens heb ik ervoor gekozen om de houding ten aanzien van tweelingen binnen het onderwijs op een andere manier te beinvloeden. Daarom heb ik een informerend artikel over tweelingen op school geschreven voor het onderwijsvakblad HJK (Het Jonge Kind), dat vrijwel elke basisschool in de docentenkamer op de koffietafel heeft liggen. Ik stuur je dit artikel mee, zodat je het kunt uitprinten (of misschien heb je dit al gedaan via mijn website?).

Het punt is dat er de afgelopen jaren een aantal onderzoeken zijn gedaan naar het effect van ‘samen of apart naar school’ en dat elk onderzoek wordt afgesloten met de aanbeveling om een flexibel beleid te hanteren. Als je de resultaten van al deze onderzoeken bekijkt dan zie je dat tweelingen die gescheiden worden de eerste jaren gemiddeld lagere schoolprestaties en meer internaliserend probleemgedrag vertonen. Weliswaar zijn de verschillen tussen gescheiden en ongescheiden tweelingen niet heel groot, maar dit wil niet zeggen dat je ervan uit kunt gaan dat het dus niet uitmaakt of een tweeling al dan niet gescheiden wordt. Je praat hier namelijk over gemiddelden, dus dat betekent dat het voor sommige tweelingen wel degelijk zal uitmaken.

De discussie met school, zoals ik die geregeld terug hoor van tweelingouders, gaat meestal niet over de inhoud van deze onderzoeken en de aanbevelingen die hierin worden gedaan. Waar het de meeste scholen juist om gaat, is dat ze gewend zijn om het op een bepaalde manier te doen en dat ze zelf meestal geen reden zien om hiervan af te wijken. Onder het mom van “wij doen dit al jaren zo en zien geen problemen” beroepen zij zich op hun praktijkervaring. Maar los van het feit dat de theorie (namelijk de wetenschappelijke onderzoeken) hiermee in tegenspraak is, laat de praktijk bij elke tweeling natuurlijk wat anders zien.

Dus dit is geen gegronde reden om vast te houden aan een scheidingsbeleid. Want als je het individu daadwerkelijk centraal wilt stellen (wat een veelgenoemd argument is om een tweeling te scheiden), dan zul je in het geval van een tweeling elke tweeling als individueel geval moeten bekijken. Hiermee doe je recht aan het tweeling-zijn, wat een wezenlijk onderdeel is van de identiteit van een tweeling. Natuurlijk is elke tweeling anders. Voor sommige tweelingen maakt het misschien niet uit of ze gescheiden worden, maar er zijn ook tweelingen die meer tijd nodig hebben om op eigen benen te gaan staan. Een geforceerde scheiding zal de ontwikkeling van deze kinderen niet ten goede komen.

Met andere woorden: als ouders de voorkeur hebben om hun tweeling samen te laten plaatsen, geef ze dan die kans en wacht af hoe dat gaat. Mocht achteraf blijken dat dit toch geen goede keuze is, dan kun je de kinderen indien nodig altijd nog uit elkaar plaatsen. Maar in de meeste gevallen hebben tweelingkinderen helemaal geen last van elkaar en vinden ze het alleen maar fijn om bij elkaar in de klas te zitten. Daar komt bij dat de meeste tweelingkinderen elkaars beste vriend zijn. En beste vrienden worden op school toch ook niet uit elkaar geplaatst?

Mijn advies is om op school te vragen om je tweeling het voordeel van de twijfel te geven. Stel voor om ze samen te laten starten en na verloop van tijd te evalueren. Dit kan worden gedaan met behulp van de checklist voor ouders en leerkrachten van tweelingen.

Mocht school behoefte hebben aan advies met betrekking tot hun tweelingenbeleid dan kunnen ze altijd contact met me opnemen. Ik denk graag met ze mee! 🙂

Geef een reactie