Slaapproblemen? Tweelingkinderen hebben soms moeite met slapen, omdat ze elkaar missen…


Ik ben een trotse, zorgzame vader van een twee-eiige jongenstweeling van 5 jaar. Beide jongens hebben een taal/ontwikkelingsachterstand en ze gaan naar verschillende scholen. Eerst zaten ze bij elkaar op school, elk in een eigen klas. Echter een van de twee kon het niet meer volhouden en ging naar het speciaal onderwijs, zodat hij zich daar in zijn eigen tempo kan ontwikkelen en hierbij de juiste aandacht krijgt.

Vanaf de baby-tijd sliepen ze samen op een kamer. Echter toen we merkten dat ze gingen keten en elkaar wakker hielden, hebben we besloten om voor elk een eigen kamer te creëren.  De zolder delen we nu in tweeën met behulp van kasten, omdat daar ook mijn computer en administratie staat.

Met behulp van een beloningssysteem proberen we ze in bed te houden en bij de een lukt dit beter dan bij de ander. Hij slaapt dus ook sneller in. De ander heeft hier meer moeite mee en hij is naast dat hij oudste is, ook de gevoeligste van de twee. Hij is echt een nadenkertje en stelt veel vragen.

Van de week is onze ene zoon gaan logeren bij mijn ouders. Hij heeft nu vakantie en onze ander zoon moet wel naar school en daarnaast moeten wij beiden werken in deze week.
We merken aan onze zoon die thuis is dat hij zijn broer erg mist. Hij zit ’s avonds op de trap en is erg nukkig. Telkens als ik hem naar boven breng, komt hij naar beneden. Ik merk dat wanneer ik achter de computer ga zitten, hij wel snel in slaap valt. Dus wat ik denk… hij zoekt genegenheid, geborgenheid en veiligheid. Dit gedrag laat hij ook zien wanneer hij in zijn eigen bed slaapt. Maar nu komt er nog bij dat hij zijn broertje mist.

Misschien heeft u nog bepaalde ideeën of suggesties hoe we hiermee om moeten gaan? 

Timo en Iris

Timo en Iris

 

Het is bij een tweeling altijd lastig om te bepalen wanneer het een goed moment is om ze elk een eigen slaapkamer te geven. Met name wanneer die behoefte per kind verschilt. Sommige ouders kiezen er al tijdens het eerst jaar voor om hun tweeling te scheiden, bijvoorbeeld als de baby’s elkaar wakker huilen. Ook zijn er ouders die dit tijdens de peuterfase doen. Maar de meeste tweelingen slapen de eerste jaren bij elkaar op de kamer. Als er geen reden is om ze te scheiden, blijven tweelingkinderen vaak lange tijd hun slaapkamer delen.

Ikzelf heb onze tweelingdochters een eigen kamer gegeven toen ze zes werden. Voor ons was dat en goed moment, omdat Lora beduidend meer slaap nodig had dan Lois. Onze dochters vonden het fijn om allebei een eigen plekje te hebben, al merkte ik dat ze daar allebei best aan moesten wennen. Vooral mijn dochter Lora die naar de andere kamer was verhuisd, was soms de weg kwijt als ze ’s nachts naar de wc ging. Lois en Lora vonden het aan de ene kant fijn om een eigen kamer te hebben, maar ze misten elkaar ook wel. Twee jaar later wilden ze toch weer graag samen slapen en sinds die tijd (ze zijn nu 11) liggen ze weer gezellig samen op een kamer.

In de periode dat Lois en Lora apart sliepen, lieten we ze af en toe bij elkaar ‘logeren’. Maar dat deden we alleen in de schoolvakanties, want dan was het minder erg als ze wat later gingen slapen. Wij zijn wel altijd heel strikt/streng geweest bij het naar bed gaan. Wij hebben het bijvoorbeeld nooit toegestaan dat ze ‘zomaar’ hun bed uitkwamen. Als ze zich niet prettig voelden, of angstig waren door een droom, dan ging ik natuurlijk wel even naar ze toe om ze te troosten. Maar mijn motto is altijd geweest: een kind moet zelf leren om goed te gaan slapen. Dus even een slokje water drinken is prima, maar daarna ga je weer terug naar bed. We hebben ook nooit lichtjes laten branden. Wel liet ik de deur een stukje open als ze dat fijn vonden. Hierdoor kon ik zelf ook beter in de gaten houden of ze wel echt gingen slapen 😉

Wat betreft het uit logeren gaan, kan ik me heel goed voorstellen dat het voor jullie zoons wennen is om elkaar een paar dagen niet te zien. De gemiddelde leeftijd waarop tweelingkinderen voor het eerst zonder elkaar gaan logeren, ligt geloof ik rond een jaar of 10. Simpelweg omdat tweelingkinderen erg gehecht zijn aan elkaar en omdat dat praktisch gezien vaak beter uitkomt. In jullie geval zijn ze natuurlijk wel al gewend om tijd apart te besteden, omdat ze op verschillende scholen zitten. Maar dat neemt niet weg dat ze elkaar zullen missen, omdat ze nog steeds een hechte band met elkaar zullen hebben. Want het blijft natuurlijk een tweeling 🙂

Ik heb nog een paar praktische tips voor jullie op een rijtje gezet:

  • Neem de tijd bij het naar bed brengen en geef elk kind apart aandacht (samen een boekje lezen of even kletsen)
  • Laat je kinderen elkaar welterusten zeggen voordat je naar boven gaat, zodat ze direct naar hun eigen slaapkamer kunnen gaan

  • Maak duidelijk dat ze niet meer hun bed uit mogen komen

  • Verbind consequenties aan ‘wangedrag’, bijvoorbeeld: lief gaan slapen betekent morgen weer samen een boekje lezen; zonder reden uit bed komen betekent de volgende dag een kwartier eerder naar bed

  • Blijf zelf nog even boven om te controleren of ze inderdaad netjes gaan slapen

  • Maak afspraken over wanneer ze bij elkaar mogen ‘logeren’, bijvoorbeeld: als ze doordeweeks netjes gaan slapen, mogen ze in het weekend een nachtje bij elkaar logeren. Hiervoor kun je een stickerkaart gebruiken, waarbij ze bijvoorbeeld minstens 5 van de 6 moeten halen (of samen 10 stickers)

In het boek Twinspiratie voor Tweelingouders vind je nog veel meer praktische tips met betrekking tot de opvoeding van tweelingen.

Geef een reactie