Onderlinge strijd bij tweelingen


Tweelingen staan er om bekend dat ze een bijzondere band met elkaar hebben. Veel tweelingen ontwikkelen tijdens hun eerste levensjaren een hechte band; ze doen vrijwel alles samen en zijn elkaars beste vriend. Maar dat geldt niet voor alle tweelingen.

In het artikel ‘De meerlingrelatie’ wordt uitgelegd dat die relatie bij tweelingen kan variëren van ‘Closely coupled’, Mature dependents” tot ‘Extreme individuals’. In dit artikel wordt ook besproken op welke manier de opvoeding hierop van invloed kan zijn. Dit betekent overigens niet dat je als ouder volledig in de hand hebt hoe die relatie zich ontwikkelt. Uiteindelijk is het een samenspel van de karakters van de kinderen zelf, en de manier waarop je als opvoeders hier richting aan geeft.

Jaloezie

Het is heel normaal dat tweelingen af en toe strijd met elkaar hebben. En bij sommige tweelingen (de zogenaamde ‘extreme individuals’) is dit niet zozeer ‘af en toe’ maar eerder ‘vrijwel altijd’… Doordat tweelingkinderen veel samen zijn én doordat ze even oud zijn, zijn ze sterk op elkaar gericht. Ze houden elkaar vrijwel continu in de gaten en spiegelen zich aan elkaar. Of beter gezegd; ze meten zich aan elkaar af: speel jij op de iPad, dan wil ik dat ook! Of: neem jij die laatste cornetto? Die wilde ik dus ook! Dit soort reacties hebben te maken met gevoelens van jaloezie waar tweelingen al op jonge leeftijd mee worden geconfronteerd. Wat dat betreft is het niet altijd gemakkelijk om tweeling te zijn. In het boek Twinspiratie voor Tweelingouders vind je meer uitleg over hoe jaloezie van invloed is op de tweelingrelatie.

Ian en Joran

Ian en Joran

Omgaan met strijd tussen tweelingen

De mate waarin er sprake is van onderlinge strijd verschilt zowel per tweeling als per ontwikkelingsfase. Als er sprake is van veel strijd, kan het nodig zijn om je kinderen hierbij te helpen. Als ouder kan je vaak vooraf al goed voorspellen hoe je kinderen op bepaalde situaties (en op elkaar!) zullen reageren. Maak daar dus gebruik van!

Tips: 

  • Maak duidelijke afspraken met ze over wat ze gaan doen: waar ga je mee spelen? met wie ga je spelen? waar ga je dat doen? hoe lang ga je dat doen? En controleer dit ook.
  • Verbind consequenties aan hun gedrag: positief gedrag leidt tot een beloning (bijv. samen met jou een spelletje doen, of 10 min. later naar bed, of een toetje uitkiezen ofzo) negatief gedrag leidt tot een sanctie (eerder naar bed, 10 min. naar boven sturen, geen tv mogen kijken, niet op de iPad mogen ofzo).
  • Reageer direct op hun gedrag. Laat ze niet hun gang gaan, want dan wordt het meestal van kwaad tot erger. Ze zoeken duidelijk grenzen op: geef die ook!
  • Bepaal zelf of je kinderen samen kunnen spelen. Als je aanvoelt dat het mis zal gaan, laat ze dan liever apart spelen. Leg ook maar uit waarom.
  • Ga aan tafel tussen ze in zitten. De één aan het hoofd van de tafel en de ander naast jou. Zodra er eentje begint met uitdagen, stuur je hem direct van tafel. Zet hem bijv. 2 min. op de trap. Als hij daar een ‘showtje’ van gaat maken, stuur je hem 10 min. naar boven .
  • Wees heel duidelijk en consequent. Maak ze verantwoordelijk voor hun gedrag. Ze moeten leren om er samen voor te zorgen dat het gezellig is in huis. Spreek ze hierop aan, daar zijn ze oud genoeg voor.
  • Door één van de twee te ‘straffen’ is het voor de ander direct duidelijk waar de grens ligt: ‘nee’ is ‘nee’. Maar het werkt ook andersom: als je niet direct reageert dan weten ze: ‘mama of papa vind dit dus OK’.
  • Omgekeerd kun je ook de ander extra belonen voor ‘niet meedoen met slecht luisteren’. Als je de één van tafel hebt moeten sturen, dan kun je tegen de ander zeggen: jij mag zo een toetje uitkiezen. Hierdoor wordt nummer één dubbel ‘gestraft’ en is het des te effectiever.

Bij tweelingen die extreem veel ruzie maken kan het daarnaast een goed idee zijn om ze wat vaker te scheiden. Door ze wat vaker kan scheiden zorg je er namelijk voor dat ze geen last van elkaar kunnen hebben. Een eigen slaapkamer, aparte klassen op school en eigen sportclubjes kan dan zeker een goed idee zijn. Vaak zie dat tweelingen veel ruzie maken, juist doordat ze teveel op elkaar zijn aangewezen. Daarom is het ook belangrijk om je kinderen zoveel mogelijk individuele aandacht te geven. Gewoon gezellig samen een spelletje doen of samen koken. De meeste kinderen vinden dat erg leuk, ook jongens! (en jong geleerd is oud gedaan 😉 ) In alle drukte, hectiek en gezelligheid van het gezin schiet dat er soms bij in. Dus gun jezelf die momentjes, dan geniet je weer extra van je kinderen.

Geef een reactie